Η δολοφονία του Τάσου Ισαάκ στις 11 Αυγούστου 1996 –  Τιμώντας έναν ήρωα του Ελληνισμού

Η δολοφονία του Τάσου Ισαάκ στις 11 Αυγούστου 1996 – Τιμώντας έναν ήρωα του Ελληνισμού

Από την Επιστημονική Ομάδα του Ινστιτούτου Έρευνας Θουκυδίδης.

Στις 11 Αυγούστου 1996, ο 24χρονος Ελληνοκύπριος μοτοσικλετιστής Τάσος (Αναστάσιος) Ισαάκ δολοφονήθηκε από εγκάθετους των Τουρκικών Κατοχικών Δυνάμεων  με τον πιο βάναυσο τρόπο στη “Νεκρή Ζώνη” της Δερύνειας, στην επαρχία Αμμοχώστου. Όλα ξεκίνησαν λίγες ημέρες νωρίτερα, και συγκεκριμένα στις 2 Αυγούστου 1996 όταν η διεθνής αντικατοχική μοτοπορεία, που διοργάνωσε η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσικλετιστών ξεκίνησε από το Βερολίνο (την Πύλη του Βρανδεμβούργου με προορισμό την Κύπρο . Στις 10 Αυγούστου 1996 η πορεία  έφτασε στην Μεγαλόνησο όπου και ενώθηκε με Έλληνες της Κύπρου μοτοσικλετιστές. Κατόπιν πιέσεων από την πλευρά της Κυπριακής Δημοκρατίας, η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσικλέτας ακυρώνει το σκέλος της διαμαρτυρίας εντός της Κύπρου, διοργανώνοντας εναλλακτικά κεντρική εκδήλωση στο Μακάριο Στάδιο το πρωί της Κυριακής 11 Αυγούστου 1996 ομάδα μοτοσικλετιστών —μεταξύ των οποίων και ο Τάσος Ισαάκ— διαφώνησαν με την εν λόγω απόφαση της Κυπριακής Δημοκρατίας Μοτοσυκλέτας και επέμεναν να συνεχίσουν την αντικατοχική πορεία προς τα κατεχόμενα.  Έχοντας πλέον φτάσει τον αριθμό των επτά χιλιάδων μοτοσικλετιστών, εισήλθαν από ένα αφύλακτο στρατιωτικό φυλάκιο στη νεκρή ζώνη του ΟΗΕ, τη λεγόμενη «Πράσινη Γραμμή», καθώς η Αστυνομία Κύπρου απέτυχε να τους συγκρατήσει. Την ίδια ώρα, στη λεγόμενη «γραμμή Αττίλα», είχαν συγκεντρωθεί τουλάχιστον 1.000 Τουρκοκύπριοι, ανάμεσά τους και πολλοί οπαδοί των «Γκρίζων Λύκων», που είχαν καταφθάσει από την Τουρκία, απειλώντας ότι θα άνοιγε πυρ και αυτό ανησυχούσε τις αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Μετά την είσοδο των διαδηλωτών στην νεκρή ζώνη τα πρώτα μικροεπεισόδια σημειώθηκαν στο ΣOΠAZ, στη Λευκωσία. Οι κατοχικές δυνάμεις άναψαν φωτιά για να απομακρύνουν τους διαδηλωτές. Στη Δερύνεια η κατάσταση ήταν χειρότερη, αφού άρχισαν οι συγκρούσεις όπου έλαβαν στη συνέχεια χώρα δραματικές καταστάσεις. Μοτοσικλετιστές και άλλοι διαδηλωτές βρέθηκαν αντιμέτωποι με τους ένοπλους στρατιώτες των κατοχικών δυνάμεων αλλά και οργανωμένους Τούρκους και Τουρκοκύπριους αντιδιαδηλωτές που περιλάμβαναν και οργανωμένες ομάδες των Γκρίζων Λύκων
Ο Tάσος Ισαάκ, στην προσπάθεια του να βοηθήσει έναν άλλον Ελληνοκύπριο, τον οποίο κτυπούσαν οι Τούρκοι, δέχθηκε βάρβαρη επίθεση και έπεσε στο χώμα. Γύρω του μαζεύτηκαν μεγάλος αριθμός Τούρκων και Τουρκοκύπριων αντιδιαδηλωτών καθώς και μέλη της λεγόμενης αστυνομίας του ψευδοκράτους και άρχισαν να τον κτυπούν επανειλημμένα με πέτρες, ρόπαλα, λοστούς, μέχρις ότου αυτός εξέπνευσε. Άφησε την τελευταία του πνοή 95 μέτρα από την ελληνοκυπριακή πλευρά και 32 από την τουρκοκυπριακή, σύμφωνα με την έκθεση του OHE. Δύο Ιρλανδοί αστυνομικοί, μέλη της διεθνούς ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ (UNFICYP), δεν κατάφεραν να τον αποσπάσουν από τα χέρια των μαινόμενων Τούρκων και Τουρκοκυπρίων. Τα υπόλοιπα μέλη της Ειρηνευτικής Δύναμης του ΟΗΕ, τα οποία ήταν παρόντα στην σκηνή, επέλεξαν να μην επέμβουν. Καθοδηγητής της δολοφονικής δράσης εναντίον του Tάσου Ισαάκ φέρεται να ήταν ο αρχηγός του παραρτήματος των Γκρίζων Λύκων στα κατεχόμενα, Μεχμέτ Αρσλάν. Από τη γενικευμένη συμπλοκή στη νεκρή ζώνη τραυματίστηκαν συνολικά 54 Ελληνοκύπριοι, 17 Τουρκοκύπριοι και 12 μέλη της ειρηνευτικής δύναμης
Η κηδεία του Τάσου έγινε στις 14 Αυγούστου 1996 όπου εκεί εξελίχθηκε μια ακόμη πράξη ηρωισμού και θυσίας από εξάδελφο του θανόντα Σολωμό Σολωμού.
Στις 22 Νοεμβρίου 1996, η Κυπριακή Αστυνομία εξέδωσε διεθνή ένταλμα σύλληψης κατά συγκεκριμένων προσώπων — όπως πρώην μέλη της ΜΙΤ, εποίκων και εκπροσώπων του καθεστώτος — για τη συμμετοχή τους στο έγκλημα, αλλά κανείς δεν συνελήφθη. Τελικά, το 2008, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι η Τουρκία ευθυνόταν για τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ, καθώς δεν προχώρησε σε αποτελεσματική έρευνα ή τιμωρία των ενόχων. Επιπλέον, επιδικάστηκε αποζημίωση υπέρ της οικογένειάς του, με την ελληνική κυβέρνηση να αναλαμβάνει τον ρόλο ανάδοχου στη νεογέννητη κόρη, Αναστασία, που ήλθε στον κόσμο περίπου ένα μήνα μετά τον θάνατό του.
Ο Τάσος Ισαάκ σκοτώθηκε αγωνιζόμενος για την γη των προγόνων του αγωνιζόμενος για το αγαθό που πολλοί Έλληνες κατά την διάρκεια την Ιστορίας του Ελληνισμού προσέφεραν την ζωή τους και είναι το αγαθό της Ελευθερίας. Ο Τάσος Ισαάκ ευρίσκεται πλέον στο Πάνθεο των Ελλήνων Ηρώων της Ελληνικής Ιστορίας.


Βιβλιογραφία
Ιστοσελίδα Wikipedia «Τάσος Ισαάκ»  (πατήστε εδώ)